27.10.2013

Powrót do przeszłości III. Masz wiadomość.

Chyba nie ma takiej osoby, która nie uwielbiałaby Masz wiadomość (1998) Nory Ephron- królowej komedii romantycznych. Jednak mało kto z Was wie, że dawno, dawno temu powstał film Ernsta Lubitscha, w którym głowni bohaterzy Alfred Kralik (James Stewart) i Klara Novak (Margaret Sullavan), niecierpiący się nawzajem, korespondują z pewnym "drogim przyjacielem". Drogą listowną umawiają się na spotkanie. Klara przychodzi w umówione miejsce z kwiatkiem- znakiem rozpoznawczym. Gdy zjawia się Alfred i odkrywa, kto jest tajemniczym przyjacielem postanawia zachować sekret... Dodam jeszcze,że tytuł filmu brzmi znajomo...Sklep na rogu (1940). Nora Ephron adaptuje scenariusz Miklosa Laszlo Parfumerie, modyfikuje historię i przenosi nas do ukochanego miejsca filmowców - Nowego Jorku. Listy zastępują maile, a w parę dwójki nieznajomych wcielają się Tom Hanks jako Joe Fox i Meg Ryan, która gra Kathleen Kelly.



Kathleen prowadzi odziedziczony po mamie Sklepik za rogiem, w którym sprzedaje książki dla dzieci i czyta bajki. Wiedzie spokojne, skromne życie. Jej chłopakiem jest Frank Navasky (Greg Kinnear), dziennikarz, entuzjasta maszyny do pisania o egocentrycznych skłonnościach (sam cytuje swoje słowa i się nimi zachwyca), nie ma pojęcia, że jego dziewczyna pisze maile z tajemniczym NY152. Internetowym nieznajomym jest Joe, który prowadzi sieć księgarni, kolosów, w których oprócz książek serwowane jest cappuccino. Ma zamiar wygryźć z rynku Sklepik za rogiem, który jest jedynie kolejną nic nieznaczącą przeszkodą w drodze do sukcesu. Nasi bohaterzy nie przepadają ze sobą, Kelly wypowiada wojnę sieci księgarń Foxa, a o pomoc prosi...pana o intrygującym nicku NY152. 
Wojna wojną, ale ile można pisać maile z kimś, o kim nic nie wiemy? Tak też myślą Kathleen i Joe. Postanawiają się spotkać. Nasza sprzedawczyni przynosi ze sobą czerwoną różę w ukochanej książce Duma i uprzedzenie, aby nieznajomy jej nie pomylił z nikim innym. Niestety gdy Fox orientuje się, że przemiłą dziewczyną jest "jędza" Kelly ("śliczna, ale to jędza") decyduje się prowadzić jednostronną grę (nie zdając sobie sprawy z tego, że z każdą minutą coraz bardziej się zakochuje)...


Nora Ephron ukazuje nam relacje damsko-męskie w sposób romantyczny z nutką nostalgii. Film jest osadzony we współczesnych realiach, ale odnoszę wrażenie, że sentymentalny nastrój wyjęty jest z lat 50. Niebezpodstawnie z resztą. W tle rozbrzmiewa Dreams zespołu The Cranberries, który słyszymy w początkowych scenach, na wypadek gdybyśmy zapomnieli, że mamy do czynienia z dzisiejszą komedią. Obraz zamyka Somewhere over the rainbow (ta sama piosenka, która w 1940 zdobyła Oscara). W oryginale śpiewany przez Judy Garland, melancholijny, wzruszający utwór, który potrafi chwycić za serce. 
W całym filmie możemy usłyszeć dawne standardy w klimacie smooth jazzu, przenoszące nas w klimat uroczych kamieniczek z unoszącym się w powietrzu zapachem świeżo parzonej kawy. Właśnie, skoro mowa o kamienicach... pamiętacie tę filmową? Jest cudowna, boska! A mieszkanie Kathleen z całą masą niepotrzebnych bibelotów, fortepianem, mającym najlepsze czasy za sobą, świeżo ściętymi kwiatami, półkami uginającymi się pod ciężarem książek?? Mogłabym tam zamieszkać od zaraz!! Mimo prawie 15 lat od premiery wystrój wnętrz do dziś budzi mój zachwyt i jest zapewne źródłem inspiracji dla wielu.


Tom Hanks i Meg Ryan to para, która w latach 90. święciła bez wątpienia swoje największe triumfy. Są jak para z sąsiedztwa, z którą moglibyśmy spędzić sobotnie popołudnie. Meg to królowa ekranu sprzed 20 lat, niewątpliwie miała w sobie to coś, pewną bezpośredniość, dziewczęcy urok, dzięki któremu zyskała rzeszę fanów. Tom Hanks to stary wyjadacz (jak dla mnie niedoceniony), bardzo dobry aktor, choć głównie kojarzony z komediami romantycznymi. Obok Spencera Tracy'ego dostał Oscara dwa lata z rzędu - za Filadelfię (1993), a następnie za Forresta Gumpa (1994). Do dziś doskonale odnajduję się w projektach filmowych, realizuje się jako scenarzysta, reżyser, a głównie jako producent. Ryan wpadła chyba w pułapkę wiecznej młodości i postanowiła sobie zafundować serię "zabiegów upiększających". Efekt? Mało propozycji filmowych, a twarz łudząco jest podobna do kaczki... Zapomnijmy jednak o tym co tu i teraz i powróćmy do krainy kamieniczek, kawiarenek, sklepików za rogiem, popijając świeżo parzone cappuccino...


korekta Magdalena Głowacka
pics tumblr




5 komentarzy:

  1. Akurat nie widziałam tego filmu :) Mam sporo do nadrobienia :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Dlaczego piszesz o postaci Meg Ryan jako o "Turner"?

    A tak z innej beczki to scena, w ktorej Tom Hanks zabiera sie do pisania mail'a jest bezbledna. Kradnie film w tym momencie moim zdaniem;]

    OdpowiedzUsuń
  3. o dzięki, że zwróciłeś na to uwagę:) oglądałam właśnie Miłość, szmaragd i krokodyl z Kathleen Turner i z czystego, wrodzonego ;) roztargnienia wpisałam jej nazwisko ;) już poprawiam

    OdpowiedzUsuń
  4. Pretty! This was a really wonderful article. Thanks for providing this information.

    My web blog: DorianMDombroski

    OdpowiedzUsuń